در میان فتوحات یمن در برابر عربستان سعودی بازهم تبلیغات فروش جنگنده به این کشور از سوی آمریکا مطرح شده است اما بیبیسی فارسی نیز این موضوع را به چالش کشیده است.
به گزارش پایگاه خبری اقتدار ملارد؛ همزمان با پیشرویهای اخیر انصارالله در یمن و عقبنشینی نیروهای مورد حمایت عربستان، بار دیگر موضوع فروش جنگندههای پیشرفته آمریکایی به ریاض مطرح شده است؛ اینبار دولت ترامپ فروش نزدیک به ۵۰ فروند جنگنده F-35 به عربستان را پیش کشیده، موضوعی که بیبیسی فارسی نیز آن را بهدلیل تبعات و چالشهایش مورد توجه قرار داده است.
ا
این خبر اما در شرایطی مطرح میشود که میدان نبرد، تصویر متفاوتی از کارآمدی تجهیزات آمریکایی ارائه میدهد. یمنیها در روزهای اخیر بخشهایی از ساحل دریای سرخ را از نیروهای مورد حمایت عربستان خارج کردهاند و رویترز از تصرف گسترده ساحل دریای سرخ توسط این گروه خبر داده است.
حتی یک فروند F-15 ساخت آمریکا نیز در جریان عملیات عربستان در یمن سرنگون شده و رسانههای غربی صحت تصاویر لاشه این جنگنده را بررسی و تأیید کردهاند.از سوی دیگر، گزارش CBS News میگوید محمد بنسلمان شخصاً از ترامپ خواسته است علیه یمنیها وارد اقدام نظامی شود، اما رئیسجمهور آمریکا تاکنون از ورود مستقیم ارتش این کشور به جنگ خودداری کرده و صرفاً بر کمکهای اطلاعاتی و پشتیبانی هدفگیری تأکید کرده است.
در چنین شرایطی، طرح دوباره فروش F-35 را میتوان بیش از آنکه صرفاً یک قرارداد تسلیحاتی برای تقویت عربستان دانست، در چارچوب تبلیغات و نمایش سیاسی بررسی کرد.
نکته قابل تأمل اینجاست که حتی روایت بیبیسی درباره این معامله، بهجای آنکه صرفاً بر «فروش یک جنگنده پیشرفته» متمرکز باشد، مستقیماً از چرایی بحثبرانگیز بودن این معامله میپرسد؛ گویی خود این پرسش نیز یادآور یک واقعیت میدانی است که اگر تجهیزات آمریکایی قرار است امنیت عربستان را تضمین کنند، چرا ریاض در میانه نبرد با حوثیها همچنان به دنبال خرید جنگندههای جدید و درخواست مداخله مستقیم واشنگتن است؟
بنابراین میتوان گفت آنچه در تبلیغات سیاسی با عنوان «فروش پیشرفتهترین جنگندههای جهان به عربستان» عرضه میشود، دستکم در سطح روایت رسانهای، با یک تناقض جدی روبهروست؛ تجهیزات آمریکایی قرار است نماد برتری و تضمین امنیت باشند، اما همزمان خود عربستان برای مقابله با یمنیها به دنبال سلاح بیشتر و دخالت مستقیم آمریکا است.
از این منظر، این قرارداد را نمیتوان جدا از منطق تجارت تسلیحات و نمایش و تبلیغات سیاسی دید؛ معاملهای که لزوماً به معنای حل مسئله امنیتی عربستان نیست.
