آتلانتیک جزئیات تازهای از چگونگی سرنگونی یک سوخترسان آمریکایی توسط مقاومت عراق منتشر کرد.
نشریه آتلانتیک در گزارشی تازه با اشاره به توانمندیهای نیروهای مقاومت عراق در مقابله با تجاوزات هوایی آمریکا و اسرائیل، جزئیات تازهای از حادثه سقوط یک هواپیمای سوخترسان آمریکایی در آسمان این کشور منتشر کرده است؛ حادثهای که به یکی از مرگبارترین رویدادهای جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران تبدیل شد.
بر اساس این گزارش، در ۱۲ مارس و حدود دو هفته پس از آغاز این جنگ، دو فروند هواپیمای سوخترسان «کیسی-۱۳۵ استراتوتانکر» نیروی هوایی آمریکا در آسمان غرب عراق با یکدیگر برخورد کردند. یکی از این هواپیماها با وجود آسیب جدی در بخش دم توانست فرود اضطراری انجام دهد، اما هواپیمای دیگر سقوط کرد و هر ۶ سرنشین آن جان باختند؛ تلفات این حادثه نزدیک به نیمی از کل تلفات نظامی آمریکا در این جنگ عنوان شده است.
فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا(سنتکام) در همان زمان اعلام کرد این سانحه در «فضایی امن و غیرخصمانه» رخ داده و هیچ نشانهای از حمله دشمن مشاهده نشده است. با این حال، برخی گزارشهای اولیه اطلاعاتی تصویر متفاوتی ارائه میدادند. به گفته چند مقام فعلی و سابق آمریکایی، سامانههای اطلاعاتی آمریکا در زمان حادثه فعالیت پدافندی و شلیکهای ضدهوایی نیروهای مقاومت عراق را در همان منطقه ثبت کرده بودند و حتی احتمال داده شده بود که خلبانان برای گریز از تهدید موشکی مانورهای ناگهانی انجام داده باشند.
با وجود این ارزیابیها، فرماندهان سنتکام با استناد به اطلاعات طبقهبندیشدهتر این احتمال را رد کردند و اعلام داشتند هیچ موشک زمین به هوایی به سمت این هواپیماها شلیک نشده است. به گفته آنان، دادههای اولیه احتمالاً مربوط به موشکهایی بوده که به سمت اهداف زمینی شلیک شده بودند. انتظار میرود نتیجه نهایی تحقیقات نیروی هوایی آمریکا این حادثه را یک «خطای قابل پیشگیری» در شرایط ترافیک سنگین هوایی توصیف کند.
اختلاف روایتها درباره این حادثه بار دیگر شیوه اطلاعرسانی دولت دونالد ترامپ درباره جنگ را در معرض انتقاد قرار داده است. منتقدان میگویند دولت آمریکا همواره بر «برتری کامل هوایی» خود تأکید کرده و در عین حال تهدید گروههای مقاومت در عراق و منطقه را کماهمیت جلوه داده است.
در حالی که واشنگتن اعلام کرده یکی از اهداف اصلی جنگ، مهار نیروهای نزدیک به ایران در منطقه بوده است، گزارشها حاکی از آن است که این گروهها همچنان توان عملیاتی قابل توجهی دارند. از زمان آغاز جنگ، پایگاهها و مراکز دیپلماتیک آمریکا در عراق چندین بار هدف حملات راکتی و پهپادی قرار گرفتهاند و حتی بخش زیادی از کارکنان سفارت آمریکا در بغداد تخلیه شدهاند.
تحلیلگران معتقدند آسمان عراق دیگر برای نیروهای آمریکایی محیطی امن محسوب نمیشود. گروههای مقاومت، از جمله کتائب حزبالله، به موشکهای بالستیک، پهپادها و سامانههای پدافندی پیشرفته دسترسی دارند و برخی گزارشها نیز از توانایی تولید بخشی از این تسلیحات در داخل عراق خبر میدهد.
در گزارش آتلانتیک همچنین به موشک زمین به هوای «۳۵۸» بهعنوان یکی از خطرناکترین سلاحهای در اختیار این گروهها اشاره شده است؛ موشکی که میتواند تا ارتفاع حدود ۳۰ هزار پا پرواز کرده و پیش از اصابت، مدتی در آسمان پرسه بزند. با این حال، مقامهای عراقی تأکید کردهاند که استفاده مستقیم از این موشک در جنگ اخیر هنوز بهطور رسمی تأیید نشده است.
در همین حال، ائتلافی با عنوان «مقاومت اسلامی عراق» پس از سقوط هواپیما مسئولیت این حمله را برعهده گرفت و اعلام کرد هواپیمای آمریکایی با «سلاح مناسب» هدف قرار گرفته است؛ ادعایی که مقامهای آمریکایی آن را جنگ روانی و اطلاعات نادرست توصیف کردهاند.
این گزارش همچنین نشان میدهد واشنگتن در مقایسه با حملات گسترده علیه انصارالله در یمن یا عملیاتهای اسرائیل علیه حزبالله لبنان، برخورد محتاطانهتری با گروههای مسلح عراقی داشته است. به گفته کارشناسان، آمریکا تمایلی به گسترش درگیری در عراق ندارد؛ کشوری که بیش از دو دهه از اشغال آن توسط آمریکا میگذرد و اکنون گروههای مقاومت در آن نقش قابل توجهی در ساختار سیاسی و امنیتی دارند.
در همین حال، روابط واشنگتن و بغداد نیز در هفتههای اخیر با تنشهایی همراه بوده است. آمریکا بخشی از کمکهای امنیتی خود به عراق را تعلیق کرده و محدودیتهایی بر انتقال دلارهای حاصل از فروش نفت این کشور اعمال کرده تا دولت بغداد را برای مهار گروههای مسلح تحت فشار قرار دهد.
بهگزارش قدس، دو فروند هواپیمای سوخترسان نیروی هوایی آمریکا دو هفته پس از آغاز تجاوز نظامی علیه ایران بر فراز عراق در حال پرواز بودند.در ۱۲ مارس، این دو تانکر با یکدیگر برخورد کردند. دُم یکی از هواپیماها به شدت آسیب دید، ولی توانست فرود بیاید. اما دیگری سقوط کرد و شش نظامی را به کام مرگ کشاند. در همان روز، سنتکام اعلام کرد که این سقوط بر فراز «حریم هوایی دوستانه» در استان الانبار غرب عراق رخ داده و ناشی از آتش دشمن نبوده است.
